Współpraca

Kilka osób pracuje nad tą samą bazą jednocześnie: każda widzi, jak napływają zapisy pozostałych, wie, kto na co patrzy, i rozmawia o wierszu tam, gdzie on się znajduje.

Komentarze

Szczegóły wiersza mają zakładkę Komentarze, między „Szczegóły” a „Historia”. Wpisz @, aby wspomnieć członka zespołu, Ctrl+Enter, aby wysłać. Każdy może edytować i usuwać własne komentarze.

Aby skomentować wiersz, wystarczy móc go czytać. Wspomniana osoba, która nie może go czytać, nie zostaje powiadomiona – a autor jest o tym informowany, zamiast sądzić, że wiadomość dotarła.

Powiadomienia

Dzwonek w prawym górnym rogu liczy to, co nieprzeczytane. Trafiają tam cztery rzeczy:

• ktoś wspomina cię w komentarzu;
• ktoś odpowiada w rozmowie z twoim udziałem;
• ktoś wskazuje cię w polu Osoba – z interfejsu, API, formularza lub automatyzacji;
• automatyzacja cię powiadamia.

Otwarcie powiadomienia otwiera wiersz. Oznacz wszystkie jako przeczytane zeruje licznik; powiadomienia są przechowywane przez 90 dni.

E-mailem

Gdy instancja ma serwer wysyłki, powiadomienie pozostałe dziesięć minut bez przeczytania trafia też e-mailem: jeden e-mail na wszystkie czekające, z linkiem do każdego wiersza. To, co przeczytasz na czas, nie zostanie wysłane. W Ustawienia › Powiadomienia każdy rodzaj ma dwa przełączniki: w basedb i e-mailem.

Czas rzeczywisty

Zapisy innych osób wyświetlają się bez przeładowania: zmieniona komórka, przesunięta karta, dodany wiersz – niezależnie od tego, czy pochodzą z interfejsu, API, agenta czy bezpośredniego SQL. Serwer wysyła tylko sygnał, nigdy dane: to ekran odczytuje je ponownie, z twoimi uprawnieniami. Komórka, którą właśnie edytujesz, nigdy nie zostanie podmieniona pod twoimi palcami.

Obecność

Awatary osób, które patrzą na tę samą tabelę, wyświetlają się u góry ekranu; tych, które otworzyły ten sam wiersz – w nagłówku jego szczegółów. W siatce kursor innych osób pojawia się na komórce, nad którą go trzymają.

Link do każdego ekranu

Adres w przeglądarce podąża za tym, na co patrzysz: tabelę, jeden z jej widoków, szczegóły wiersza, pulpit, automatyzację, pytanie, twoje ustawienia. Wklej go w wiadomości: kolega trafia w to samo miejsce, z własnymi uprawnieniami. Dodaj go do zakładek; przyciski wstecz i dalej w przeglądarce wracają tam, gdzie byłeś.

Adres	Co otwiera
/bases/ventes/tables/opportunites	tabelę „Opportunités” bazy „Ventes”
/bases/ventes/tables/opportunites?vue=…	jeden z jej widoków
/bases/ventes/tables/opportunites?ligne=…	szczegóły jednego z jej wierszy
/bases/ventes/tableaux-de-bord/…	pulpit
/bases/ventes/automatisations/…	automatyzację
/parametres/apparence	twoje ustawienia

Adres nazywa miejsce, a nie stan, w jakim je zostawiłeś: filtry, sortowania i szerokości kolumn pozostają właściwe każdej przeglądarce. Baza i tabela zapisują się w nim pod swoją nazwą PostgreSQL: po zmianie nazwy stary adres nigdzie nie prowadzi. Adres, który nigdzie nie prowadzi — literówka, usunięty obiekt albo coś, czego nie masz prawa widzieć — pokazuje „Ta strona nie istnieje”.

Cofanie

Ctrl+Z cofa twój ostatni zapis – zobacz historię.

Ograniczenia

• Żaden e-mail nie wychodzi, jeśli administrator serwera nie skonfigurował serwera wysyłki.
• Przy ponad stu wierszach zmienionych naraz ekran przeładowuje całą stronę zamiast aktualizować wiersz po wierszu.