Zapytania i widoki SQL

Twoje tabele są prawdziwymi tabelami PostgreSQL, a interfejs odpytuje je w SQL, pod ich prawdziwymi nazwami. Każdy członek bazy może napisać zapytanie i je zapisać pod tabelami – tylko dla siebie, dla całej bazy lub dla kilku grup –, a osoba zarządzająca bazą może zrobić z niego widok SQL: prawdziwy widok PostgreSQL, ułożony wśród tabel, który czytają też psql i twoje narzędzia.

Każdy ze swoimi uprawnieniami

+ na pasku zakładek albo menu ⋯ bazy → Zapytanie SQL otwiera zakładkę SQL: edytor z kolorowaniem składni i podpowiadaniem, Ctrl+Enter, aby wykonać, i wynik w tej samej siatce co twoje tabele. To, co zapytanie może czytać, zależy od tego, kto je uruchamia:

• z poziomem Zarządzanie na bazie – całą bazę, łącznie z zapisami;
• z poziomem Odczyt lub Edycja zapytanie wykonuje się tylko do odczytu, z twoimi własnymi uprawnieniami. Tabela zamknięta przed tobą dla niego nie istnieje; pole ukryte przed tobą znika z SELECT * i jest odrzucane, jeśli je nazwiesz, nawet z kwalifikacją tabeli; zapis jest odrzucany. Wynik ma plakietkę Twoje uprawnienia.

To nie ekran filtruje: sam PostgreSQL egzekwuje twoje uprawnienia, kolumna po kolumnie, na roli właściwej tylko tobie. Zapytanie nie może więc pokazać ci niczego, czego nie pokazałyby ci siatka, API czy serwer MCP.

Zapisywanie zapytania

Zapisz, na pasku zakładki, umieszcza zapytanie pod tabelami bazy, w sekcji Zapytania. Otwiera się je ponownie jednym kliknięciem; ⋯ → Zapisz jako… tworzy kopię, a Nazwa i udostępnianie… (w zakładce lub w menu zapytania na pasku bocznym) zmienia nazwę, zmienia, kto je widzi, albo je usuwa — Usuń jest też w jego menu, dostępnym kliknięciem prawym przyciskiem. Zakładka, która je pokazywała, zachowuje swój tekst.

Zasięg	Kto je widzi	Kto może je tworzyć i zmieniać
Osobiste – kłódka	tylko ty	każdy, kto widzi bazę, dla siebie
Cała baza	każdy, kto widzi bazę	poziom Zarządzanie na bazie
Grupy	członkowie wybranych grup	poziom Zarządzanie na bazie

Udostępnienie zapytania udostępnia jego tekst, nigdy to, co może czytać jego autor. Każdy wykonuje je ze swoimi własnymi uprawnieniami: to samo zapytanie, otwarte przez dwie osoby, pokazuje każdej to, co ma prawo widzieć – albo mówi jej, że dana kolumna dla niej nie istnieje.

Zapytanie otwarte z paska bocznego wykonuje się od razu, tylko do odczytu: widzisz jego wynik bez podejmowania żadnej decyzji. Uruchom wykonuje je potem ponownie w obecnej postaci. Kropka obok jego nazwy sygnalizuje, że jego tekst został zmieniony od czasu zapisania; Zapisz zapisuje je w tym miejscu, jeśli możesz je zmieniać, a w przeciwnym razie proponuje utworzenie nowego.

Widoki SQL

Widok SQL to prawdziwy widok PostgreSQL w schemacie bazy. Zajmuje miejsce wśród tabel, z kolorem i ikoną jak tabela, oraz małym okiem po prawej, które mówi, że to widok. Kliknięcie otwiera go w zakładce: jego wiersze w siatce, Odśwież, aby odczytać je ponownie.

Tworzy się go z menu ⋯ bazy → Nowy widok SQL… albo z zakładki SQL: ⋯ → Utwórz widok SQL…, a zapytanie z zakładki staje się jego definicją. Okno dialogowe pyta o:

• jego etykietę i wygląd – kolor, ikonę lub obraz, wybierane jak dla tabeli;
• jego nazwę techniczną, tworzoną z etykiety, jeśli jej nie podasz – tę, którą pisze się po FROM;
• jego zapytanie: jeden SELECT na tabelach i innych widokach bazy. PostgreSQL odrzuca to, co odrzuca, a edytor wskazuje miejsce błędu.

Widok czyta się potem pod jego nazwą, zarówno z interfejsu, jak i z psql czy twojego narzędzia BI:

SELECT * FROM b_t4z56fq_demo_atelier_lumen.factures_a_encaisser;

Widok nigdy nie pokazuje pola, którego nie widzisz. Każdy czyta go ze swoimi własnymi uprawnieniami, do każdej tabeli i każdej kolumny, którą widok czyta; pasek boczny pokazuje go tylko osobom, które mogą czytać wszystko, co on czyta. Czyta tylko swoją bazę: inna baza czy katalog basedb są odrzucane już przy tworzeniu. Utworzenie, zmiana lub usunięcie widoku wymaga poziomu Zarządzanie na bazie. Usuń, w jego menu na pasku bocznym, usuwa go dla wszystkich, łącznie ze skryptami i narzędziami; tabele, które czyta, pozostają nietknięte.

Gdy zmienia się struktura

• Zmiana nazwy tabeli lub pola nie psuje widoku: PostgreSQL za nią podąża.
• Zmiana formuły czytanego przez widok pola obliczanego na chwilę go usuwa, a potem odtwarza na nowej kolumnie. Jeśli przestaje działać, pozostaje do poprawienia – wskazuje to trójkąt na pasku bocznym – z zachowaną definicją: Edytuj widok…, popraw, zapisz.
• Tabela nie jest trwale usuwana, dopóki czyta ją jakiś widok, a widok nie jest usuwany, dopóki czyta go inny widok: odmowa wskazuje widok, o który chodzi.

Zapytanie, widok SQL czy pytanie?

	Czym jest	Gdzie żyje	Do czego
Zapisane zapytanie	tekst SQL	pod tabelami, w sekcji „Zapytania”	by wrócić do zapytania, udostępnić je jako tekst
Widok SQL	prawdziwy widok PostgreSQL	wśród tabel	by nadać nazwę odczytowi, dla interfejsu i dla psql, twoich skryptów, twoich narzędzi
Pytanie	odczyt zbudowany myszą lub w SQL, wraz z jego wizualizacją	na pulpitach	liczba, wykres, tabela przestawna, przy filtrach

Ograniczenia

• Siatka pokazuje najwyżej tyle wierszy na stronę, ile wybrano na dole ekranu; „obcięto” to sygnalizuje. Zapytanie zatrzymuje się po 15 sekundach.
• Widok SQL czyta się w SQL i w interfejsie; API REST i serwer MCP go nie udostępniają.
• Widok SQL pozostaje w środowisku, w którym go utworzono: utworzenie środowiska, porównanie struktury czy zapisanie szablonu jeszcze go nie przenoszą.